Jak wspierać poczucie własnej wartości? [ćwiczenie]

Jak wspierać poczucie własnej wartości? [ćwiczenie]

Wysoka samoocena nie da pewności, że nigdy nie przeżyjemy lęku czy depresji na skutek życiowych trudności, ale sprawi, że będziemy na nie mniej wrażliwi i lepiej wyposażeni do ich przekraczania. Co więc możemy robić, aby wspierać naszą samoocenę?

Poniżej znajdziecie długą listę zdań, które mogą stanowić afirmacje (afirmacja to zdanie wpływające na poziom samoakceptacji, afirmowanie polega zazwyczaj na powtarzaniu pozytywnych twierdzeń, np. na temat własnej osoby). Możesz powiesić je sobie nad łóżkiem, na lustrze, na lodówce i przypominać sobie ich treść. Możesz codziennie rano lub wieczorem odczytywać po cichu lub na głos, aż staną się one twoją opowieścią.

Możesz je wydrukować i pociąć na kawałki (jeden punkt na jednej kartce), a następnie wszystkie karteczki włożyć do słoika. Każdego dnia rano wyciągnij jedną kartkę. "Pracuj" z danym zdaniem cały dzień. Odczytuj je, powtarzaj. Staraj się zauważać w ciągu dnia momenty, kiedy dałeś/łaś radę zachować się tak, jak gdyby dane zdanie było dla ciebie zupełnie naturalne. Możesz nie losować, a sam/a zdecydować, z którymi zdaniami chcesz pracować najpierw.

Wariacji tego ćwiczenia jest wiele. Bardzo dobrze też robi, gdy afirmujemy przy lustrze, patrząc sobie głęboko w oczy. Brzmi szamańsko, naiwnie, banalnie? Powiedz mi, że nie zdarzyło ci się stanąć przed lustrem i zarzucić się potokiem bolesnych ataków: "jak ty wyglądasz?", "jesteś grubą świnią", "co ty ze sobą zrobiłaś?", "jesteś beznadziejny"? Po takim doświadczeniu czujesz się dokładnie tak jak do siebie mówisz - beznadziejnie. Dlaczego więc nie możesz mądrze i niepowierzchownie zacząć mówić do siebie inaczej?

Ćwiczenie**

* Mam prawo do istnienia.

* Wysoko siebie cenię.

* Mam prawo szanować i traktować jako ważne własne potrzeby i pragnienia.

* Nie po to istnieję, by dorastać do cudzych oczekiwań. Moje życie należy do mnie.

* Każdy człowiek jest panem swojego życia. Nikt nie żyje na świecie po to, by spełniać moje oczekiwania.

* Nie uważam siebie za czyjąś własność ani nie uważam nikogo za swoją własność.

* Zasługuję na miłość.

* Zasługuję na podziw.

* Zwykle jestem lubiany/a i szanowany/a przez tych, których lubię i szanuję.

* Powinienem postępować wobec ludzi sprawiedliwie i uczciwie, a inni powinni postępować sprawiedliwie i uczciwie wobec mnie.

* Zasługuję, by być traktowanym/ą przez wszystkich uprzejmie i z szacunkiem.

* Kiedy ludzie traktują mnie nieuprzejmie lub bez szacunku, świadczy to o nich, nie o mnie. Świadczy to o mnie tylko wówczas, gdy takie traktowanie uznaje za słuszne.

* Jeżeli ktoś nie odwzajemnia moich uczuć, może to być bolesne i rozczarowujące, ale nie świadczy to o mojej wartości.

* Żaden człowiek czy grupa nie może dyktować, co powinienem myśleć i odczuwać na swój temat.

* Ufam podpowiedziom swojego umysłu.

* Widzę to, co widzę, i wiem to, co wiem.

poczucie własnej wartości
fot. shutterstock


* Bardziej mi służy poznanie prawdy niż zachowanie przekonania, że mam rację za cenę niedostrzegania faktów.

* Jeżeli będę wytrwały/a, zrozumiem to, co potrzebuję zrozumieć.

* Jeżeli będę wytrwały/a, a moje cele realistyczne, to będę w stanie je osiągnąć.

* Jestem w stanie sprostać fundamentalnym wymaganiom życia.

* Zasługuję na szczęście.

* Jestem wystarczająco dobry.

* Potrafię podnosić się po porażkach.

* Mam prawo popełniać błędy - to jeden ze sposobów, w jaki się uczę. Błędy nie są powodem do potępiania siebie.

* Nie rezygnuję ze swoich sądów. Nie udaję, że moje przekonania są inne, niż są naprawdę, by zdobyć popularność czy aprobatę.

* Rzecz nie w tym, co oni myślą, ale co ja wiem. To, co wiem, jest dla mnie ważniejsze niż czyjeś błędne przekonanie.

* Nikt nie ma prawa narzucać mi idei i wartości, których nie akceptuję, tak jak ja nie mam prawa narzucać innym swoich idei i wartości.

* Jeżeli moje cele są racjonalne, zasługuje na to, by odnieść sukces w ich realizacji.

* Szczęście i sukces - tak jak zdrowie - są moim naturalnym stanem, a nie chwilowym odchyleniem od normy.

* Rozwój i spełnienie siebie są uprawnionymi celami moralnymi.

* Moje szczęście i samorealizacja są szlachetnymi celami.

* Im bardziej uświadomię sobie, co wpływa na moje zainteresowania, wartości, potrzeby, cele, tym lepsze będzie moje życie.

* Cieszę się mogąc samodzielnie myśleć.

* Lepiej mi służy korygowanie błędów niż udawanie, że nie istnieją.

* Lepiej mi służy świadome niż nieświadome kierowanie się moimi wartościami, a także intelektualne kwestionowanie ich, a nie bezkrytyczne trzymanie się ich jako niepodważalnych aksjomatów.

* Chcę wypatrywać pokus, by uchronić się od nieprzyjemnych wydarzeń; chcę opanowywać impulsy do uników, a nie poddawać się im.

* Jeżeli zrozumiem szerszy kontekst, w którym żyję i działam, będę bardziej efektywny/a; warto spróbować rozumieć otoczenie i świat wokół siebie.

* Aby być ciągle skutecznym/ą chcę stale poszerzać swoją wiedzę; chcę, żeby uczenie się było moim stylem życia.

* Im lepiej poznam i zrozumiem siebie, tym lepsze życie będę mógł/mogła prowadzić. Poznanie siebie jest imperatywem spełnienia.

* U samego podłoża egzystencji istnieję dla siebie.

* U samego podłoża egzystencji akceptuję siebie.

* Uznaję fakt istnienia wszystkich moich myśli , nawet gdy ich nie aprobuję i nie decyduję się według nich postępować. Nie wypieram się ich ani się od nich nie odcinam.

* Potrafię uznać fakt istnienia moich odczuć i emocji, nawet jeśli mi się nie podobają, nie aprobuje ich i nie pozwalam, aby kierowały moim postępowaniem. Nie wypieram się ich ani się od nich nie odcinam.

* Potrafię uznać fakt, że zrobiłem/łam to co zrobiłem/łam, nawet jeżeli tego żałuje i to potępiam. Nie wypieram się swoich czynów ani się od nich nie odcinam.

* Przyznaję, że moje myśli, odczucia i uczynki są wyrazem mojej osoby, przynajmniej w chwili gdy występują. Nie jestem spętany/a tymi z nich, których nie mogę zaaprobować, ale również nie zaprzeczam ich istnieniu ani nie udaję, że nie należą do mnie.

* Uznaję fakt istnienia moich problemów, ale to nie one stanowią o tym kim jestem. Nie są istota mnie. Moje lęki, cierpienie, niepewność czy błędy nie stanowią sedna mojej osoby.

* Jestem odpowiedzialny/a za swoja egzystencję.

* Jestem odpowiedzialny/a za realizacje swoich pragnień.

* Jestem odpowiedzialny/a za poziom świadomości, z jaką podchodzę do pracy i innych moich działań.

* Jestem odpowiedzialny/a za poziom świadomości, z jaką podchodzę do relacji z ludźmi.

* Jestem odpowiedzialny/a za swoje zachowanie wobec innych ludzi.

* Jestem odpowiedzialny/a za dysponowaniem swoim czasem.

* Jestem odpowiedzialny/a za jakość mojej komunikacji.

* Jestem odpowiedzialny/a za swoje szczęście.

* Jestem odpowiedzialny/a za wybór lub akceptowanie wartości, zgodnie z którymi żyję.

* Jestem odpowiedzialny/a za podnoszenie samooceny. Nikt nie może podarować mi poczucia własnej wartości.

* W ostatecznym sensie uznaje fakt swojej samotności. Uznaję, że nie pojawi się ktoś, kto by nagle naprawił moje życie, wybawił mnie, odkupił ciężary mojego dzieciństwa, uwolnił od konsekwencji podjętych decyzji i działań. Ludzie mogą przychodzić mi z pomocą  w konkretnych sprawach, ale nikt nie może wziąć fundamentalnej odpowiedzialności za moje istnienie.

* Potrzeba odpowiedzialności za siebie jest sprawą naturalną. Nie postrzegam jej w kategoriach tragedii.

* Generalnie wyrażanie przeze mnie myśli, przekonań i uczuć uznaję za właściwe, chyba że znajduję się w sytuacji, w której oceniam to jako niepożądane.

* Mam prawo wyrażać siebie w stosowny sposób w stosownym kontekście.

* Mam prawo stawać w obronie swoich przekonań.

* Mam prawo uznawać swoje wartości i uczucia za ważne.

* W moim interesie leży, aby inni widzieli i wiedzieli, kim jestem.

* Tylko ja mogę właściwie określić cele, dla których żyję. Nikt inny nie może dobrze zaplanować mojego istnienia.

* Jeżeli mam odnieść sukces, potrzebuję nauczyć się, jak realizować swoje cele. Potrzebuję obmyślić i wprowadzić w życie plan działania.

* Jeżeli mam odnieść sukces, potrzebuję zwracać uwagę na skutki swojego postępowania.

* W moim interesie jest stały kontakt z rzeczywistością, tzn. poszukiwanie informacji, także zwrotnych, które wiążą się z moimi przekonaniami, działaniami i celami.

* Chcę praktykować samodyscyplinę, nie traktując tego jako ofiary, ale jako naturalny warunek wstępny zrealizowania pragnień.

* Chcę postępować według zasad, które wyznaję.

* Chcę dotrzymywać obietnic.

* Chce wywiązywać się ze swoich zobowiązań.

* Chcę postępować wobec innych szczerze, uczciwie, życzliwie i ze współczuciem.

* Chcę dążyć do moralnej spójności.

* Chcę starać się, by moje życie stało się odzwierciedleniem wewnętrznej wizji dobra.

* Moja samoocena jest cenniejsza niż krótkotrwała nagroda za jej zdradę.

* To co jest, jest. Fakt jest faktem.

* Zamykanie oczu na fakty nie sprawia, że nieprawda staje się prawdą, a prawda nieprawdą.

* Szacunek dla faktów przynosi o wiele bardziej satysfakcjonujące rezultaty niż urąganie faktom.

* Życie i dobrobyt zależą od właściwego wykorzystania świadomości. Unikanie obowiązku dostrzegania rzeczywistości nie służy przystosowaniu.

* W zasadzie na świadomości można polegać, wiedzę można zdobyć, rzeczywistość można poznać.

* wartości, które wspierają życie człowieka i i jego spełnienie na ziemi, są nadrzędne wobec takich wartości, które temu zagrażają.

* Człowiek jest celem, nie środkiem realizacji celów innych ludzi i tak powinien być traktowany. Nikt nie jest niczyją własnością (ani rodziny, ani wspólnoty, ani Kościoła, ani społeczeństwa, ani państwa, ani świata).

* Przynależność dorosłych ludzi do wszelkich grup powinna być skutkiem ich własnego wyboru.

* Związki, których podstawą jest obopólna wymiana, są nadrzędne wobec opartych na poświęceniu kogokolwiek komukolwiek.

* Świat, w którym uznajemy odpowiedzialność swoją i innych za podejmowane decyzje i działania, jest lepszy od świata, w którym zaprzeczamy tej odpowiedzialności.

* Zaprzeczanie osobistej odpowiedzialności nie służy niczyjemu poczuciu wartości, a już najmniej osobie, która tak postępuje.

* Z racjonalnego punktu widzenia to, co moralne, jest tym, co praktyczne.

** Zdania zaczerpnęłam z książki Nathaniela Brandena "6 filarów poczucia własnej wartości"




Agata Wilska to psycholog, mediator. Prowadzi indywidualną pomoc psychologiczną i psychoterapię, grupy wsparcia oraz warsztaty rozwoju osobistego. Z zamiłowania radiowiec. Jako konsultant współpracuje z kilkoma rozgłośniami w kraju oraz prowadzi własny Magazyn Psychologiczny "Ego Psychologii". Trener w Centrum Rozwoju Holis.

Marzysz o trwałym związku?
Dołącz do Kochaj.pl
Hasło - min. 6 znaków (min. 1 litera i cyfra)

Dlaczego warto?

  • Dołączysz do osób, które szukają trwałego i szczęśliwego związku
  • Codziennie dostajesz propozycje osób, które do Ciebie pasują
  • Poznawanie nowych osób jest ekscytujące